Join us LIVE via Facebook or YouTube every Sunday at 5:30 PM (NZ) or 9:15 AM (India)
Daily Devotions and Meditation - Read and get encouraged
United Evangelical Church NZ Logo

దేవుని వాక్యం

[ecko_quote source="సామెతలు 28:25"]పేరాసగలవాడు కలహమును రేపును యెహోవాయందు నమ్మకముంచువాడు వర్ధిల్లును. A greedy man stirs up strife, but the one who trusts in the Lord will be enriched  [/ecko_quote]

వాక్యధ్యానం

ఆశ లేని జీవితం గింజ కట్టని పొల్లువెన్ను లాంటిది, అత్యాశ ఉన్న జీవితం విరగకాసిన చెట్టు లాంటిది- అన్నాడో ఆధునిక కవి. వాస్తవానికి సృష్టిని నడిపించే ఇంధనం- ఆశ. తగు మోతాదులో వినియోగిస్తేనే జీవిత నౌక సాఫీగా సాగుతుంది. పోటీపడేవారంతా విజేతలు కావాలనే ఆశిస్తారు. గెలిచేది ఒక్కరే. అయినా పోటీపడటం మానరు. గెలవలేమేమో అనే నిరాశ వారిలో తలెత్తనే కూడదు. ఆరోగ్యకరమైన ఆశకు అది ఉదాహరణ. అలాగే అర్హత, స్థాయి, స్థోమత లేని వాటికోసం ఆశపడటం అనర్థదాయకం. అత్యాశ మనిషిని గుడ్డితనము కలుగచెయును. ఇట్టి వారు ప్రతి వారితో కలహమునకు కాలుదువ్వేవారు, వీరిలో పదవి వ్యామోహం పుష్కలము. కలహామునకు ప్రధాన కారణము ఒకని దురాశ. ఈనాటి క్రైస్తవ సంఘములలో విశ్వాసులమని   మరియు ప్రార్థనపరులమని చెప్పుకొనుచు వారి హృదయములో ఊన్న అత్యాశతో ఈడ్వబడి సంఘ సహవాసమును పాడుచేయుచున్నారు. వారికి వున్నా ఒకే ఒక్క కోరిక పదవి వ్యామోహం; మరియు  అర్హత, స్థాయి, దేవుని సామర్ధ్యం, నడిపిoపు శూన్యము.

ఆశకు అంతుండదంటారు అనుభవజ్ఞులు. అనంతమైన ఆశ తన వెంటపడేవారిని పరుగులు పెట్టిస్తుంది. పరిగెత్తేకొద్దీ తీరిక లేకుండా చేసి, ఇంకా తన వైపు ఆకర్షితుల్ని చేయడం దాని లక్షణం. ఆశించింది దొరికితే మరి కొంత కావాలని మనిషి కోరుకుంటాడు. అదీ అమరితే మరొకటి కావాలని ఆత్రపడతాడు. అంతే తప్ప, ఇక్కడితో ఆగుదామనుకోడు. ప్రమిదలో వత్తి లాంటిది ఆశ. అది ఉండేంతవరకు చమురు పోస్తే వెలుగునిస్తుంది. మునిగేంతగా పోస్తే, చీకటినే మిగుల్చుతుంది. ఆశ మనిషికి లోబడి ఉండాలి కానీ, మనిషి ఆశకు లోబడిపోకూడదు.

‘ఆశ లేనివారికి దుఃఖబాధలుండవు, ఆశపడేవారికి లేని బాధలుండవు’ అని కవి వాక్కు. తమకున్నదానితో సంతృప్తిపడేవారు సంతోషం చవిచూస్తారు. అలా కానివారు, కోల్పోతారు. అవగాహన, ప్రణాళిక, పట్టుదల, తగిన కృషి, మరియు దేవుని నడుపుదల ఉంటే ఆశలు వాటంతట అవే నెరవేరతాయి. మనసును కట్టేసే గుణం ఉంది కాబట్టి, ఆశకు పాశం (తాడు)తో పోలిక పెడతారు. జాగ్రత్తగా మసలుకోకపోతే ఆ ఆశే మృత్యుపాశంగా మారే ప్రమాదం ఉంది మరియు వారి కుటుంబము వారి యొక్క అత్యాశకు బాలి.

ఉదాహరణకు ఒక సన్న మూతి జాడీలో జీడిపప్పు ఉంది. ఎవరూ లేనప్పుడు ఓ పిల్లవాడు జాడీలో చెయ్యి పెట్టి పిడికిలి నిండా పప్పు నింపాడు. చెయ్యి బయటకు తీయబోతే రావడంలేదు. తండ్రి చూస్తే కొడతాడనే భయం! మనసు పీకుతోంది. అలాగని పిడికిట ఇమిడిన పప్పును వదలడం అతడికి ఇష్టంలేదు. ఇంతలో తండ్రి రానే వచ్చాడు. బాలుడి అవస్థ చూసి జాలిపడ్డాడు. ‘చేతిలో పప్పు సగం విడిచిపెట్టు. చెయ్యి, పప్పు రెండూ పైకొస్తాయి’ అని సూచించాడు. దాన్ని పిల్లవాడు పాటించాడు. ఇదే కథను నిజ జీవితానికీ అన్వయించుకోవచ్చు.

అతిగా తింటే జీర్ణం కాక ఇబ్బందిపడాల్సి వస్తుంది. క్రమంగా అది అనారోగ్యంగా, ఆపై వ్యాధిగా పరిణమిస్తుంది. అందుకే ‘ఇంకా ఒక ముద్ద తినాలి అనిపిస్తున్నప్పుడే భోజనం ముగించాలి’ అంటారు వైద్యులు. ఆశ అనేక రూపాల్లో ఉంటుంది. మనిషి నిరాశ, అత్యాశ, దురాశల్లో కూరుకుపోవడం మంచిది కాదు. నిరాశ అతణ్ని నిర్వీర్యుడిగా చేస్తుంది. నిరాశ ఉందని గుర్తించిన తరవాత ఏదో ఒకవిధంగా దాన్ని తొలగించుకోవాలి. ఆ స్థానంలో ఆశావహ దృక్పథం పెంచుకోవాలి.

అత్యాశ కలిగినవాళ్లు సుఖసంతోషాలకు దూరమవుతారు. దురాశ వల్ల ఎన్ని నష్టాలున్నాయో బైబిల్ గ్రంధములో ఎన్నో కథలు వివరిస్తాయి. తగిన స్థాయిలో ఆశ ఉంటే కలిగే లాభాలను, మితిమీరిన ఆశ వల్ల దాపురించే నష్టాలను సులువుగా హత్తుకునేలా కథల రూపంలో తీర్చిదిద్దారు బైబిల్ గ్రంధ రచయితలు. చెడు ఆశల మూలాన వాటిల్లే అనర్థాలకు విరుగుడును మన పెద్దలు సూక్తుల రూపంలో సూచించారు. వారి మాటల్లో- లోకంలో అసంతృప్తికి మించిన దారిద్య్రం లేదు. సంతృప్తిపరుడు పొందే సుఖాన్ని ఎంతటి చక్రవర్తి అయినా పొందలేడు. ఆశకు కాకుండా దేవుని నడిపింపుకు అయన యందు నమ్మికయుంచుట ద్వార దేవుని ఆశీర్వాదములు మనము పొందగలము.

తరవాత ఏంటి ( మన కర్తవ్యం)

అత్యాశ కలిగినవాళ్లు సుఖసంతోషాలకు దూరమవుతారు. దురాశ వల్ల ఎన్ని నష్టాలున్నాయో బైబిల్ గ్రంధములో ఎన్నో కథలు వివరిస్తాయి. తగిన స్థాయిలో ఆశ ఉంటే కలిగే లాభాలను, మితిమీరిన ఆశ వల్ల దాపురించే నష్టాలను సులువుగా హత్తుకునేలా కథల రూపంలో తీర్చిదిద్దారు బైబిల్ గ్రంధ రచయితలు. చెడు ఆశల మూలాన వాటిల్లే అనర్థాలకు విరుగుడును మన పెద్దలు సూక్తుల రూపంలో సూచించారు. వారి మాటల్లో- లోకంలో అసంతృప్తికి మించిన దారిద్య్రం లేదు. సంతృప్తిపరుడు పొందే సుఖాన్ని ఎంతటి చక్రవర్తి అయినా పొందలేడు. ఆశకు కాకుండా దేవుని నడిపింపుకు అయన యందు నమ్మికయుంచుట ద్వార దేవుని ఆశీర్వాదములు మనము పొందగలము.

 

Image Source: 

[https://az616578.vo.msecnd.net/files/responsive/cover/main/desktop/2016/04/11/6359595411830984772109554567_Death.jpg]

దేవుని వాక్యం

[ecko_quote source="సామెతలు 29:25"]భయపడుటవలన మనుష్యులకు ఉరి వచ్చును యెహోవాయందు నమ్మక యుంచువాడు సురక్షిత ముగా నుండును.  [/ecko_quote]

వాక్యధ్యానం

భయాన్ని అధిగమించడం అందరికీ సాధ్యం కాదు. దానికి కారణం ఒకటి కాదు, అనేకం ఉంటాయి. అవి మనిషి జీవితమంతా వెన్నంటి వస్తుంటాయి. ఒకదాన్ని అధిగమిస్తే ఒకటి, మరొకటి, ఇంకొకటి. భయం విడనాడితే తప్ప, మనిషి ప్రశాంతంగా జీవించలేడు.

భయం వల్ల కలిగే పరిణామం- పిరికితనం. ఆశ, అపరాధ భావం ఆ పరిస్థితి కలిగిస్తాయి. వాటిని లుప్తం చేసుకుంటేనే భయ రహితులం కాగలం. ఒకటి పొందాలనుకున్నప్పుడే, అది పొందలేమేమో అనే భయం ప్రారంభమవుతుంది. ఆధ్యాత్మిక పరిజ్ఞానమే ఔషధం. భక్తిసాధన మరియు దేవుని ప్రేమలో మనము ఉండుట ద్వార భయాన్ని అధిగమించగలము. పరిశుద్ధ బైబిల్ గ్రంధము భయమును గురించి ఈ విధముగా విశ్వాసనులను మందలించుతుంది” ప్రేమలో భయముండదు; అంతేకాదు; పరిపూర్ణ ప్రేమ భయమును వెళ్లగొట్టును; భయము దండనతో కూడినది; భయపడువాడు ప్రేమయందు పరిపూర్ణము చేయబడినవాడు కాడు.ఆయనే మొదట మనలను ప్రేమించెను గనుక మనము ప్రేమించుచున్నాము.ఎవడైనను నేను దేవుని ప్రేమించుచున్నానని చెప్పి, తన సహోదరుని ద్వేషించినయెడల అతడు అబద్ధికుడగును; తాను చూచిన తన సహోదరుని ప్రేమింపని వాడు తాను చూడని దేవుని ప్రేమింపలేడు.దేవుని ప్రేమించువాడు తన సహోదరుని కూడ ప్రేమించవలె నను ఆజ్ఞను మనమాయనవలన పొందియున్నాము (1 యోహాను 4: 18-21).

ప్రేమించుట అనే విషయము మన హృదయములో తీసుకొన్న ఒక దృఢమయిన నిర్ణయము. ఈ విషయములో మన హృదయములో కలిగే భావము, భావోద్వేగాలు మరియు బలమైన అభిప్రాయములకు మన ప్రేమ అతీతముగా ఉండాలి. భావము,భావోద్వేగాలు మరియు బలమైన అభిప్రాయములతో ప్రేమించె ప్రేమ క్షణికమైనది, అది ఇతర విషయములతో ముడిపడినది. నిర్ణయముతో కూడిన ప్రేమ  బహు పటిష్టమైనది. ఎందుకనగా క్రీస్తునందు నిరీక్షణ మనలను సిగ్గుపరచదు. మనకు అనుగ్రహింపబడిన పరిశుద్ధాత్మద్వారా దేవుని ప్రేమ మన హృదయములలో కుమ్మరింపబడియున్నది (రోమీయులకు 5:5)

అన్ని భయాల్నీ మించింది మరణ భయం. మనిషిని అనుక్షణం వెంటాడే భయం అది. మరణం అనివార్యమైనది, అధిగమించలేనిది. ఎంతటివారినైనా అది చివరి క్షణం వరకు వెంబడిస్తుంది... ఒక్క క్రీస్తుని నమ్మిన ఆధ్యాత్మికపరుణ్ని తప్ప, ఒక్క ఆత్మజ్ఞానిని తప్ప, ఆత్మకు మరణం లేదనే పరిజ్ఞానం ఉన్న ఆధ్యాత్మిక చింత గలవాఁడు మరియు అంతర్ముఖుణ్ని తప్ప. ‘శరీరమే నేను’ అనే పూర్తి భ్రాంతిలో జీవిస్తున్న మనిషి, ఆత్మను విశ్వసించలేడు. దేహాన్ని విస్మరించలేడు. వ్యతిరేక దిశగా ప్రయాణిస్తున్న అతడు గమ్యాన్ని ఎన్నడూ చేరుకోలేడు. ఏలయనగా దేవుడు మనలను అయన స్వరూపయందు నిర్మించినాడు. దేవుడు ఆత్మ గనుక మనము ఆత్మసంబందులము. తిరిగి జన్మించిన ఆత్మకు మరణం లేదు గనుక మనము మరణించము గాని నిద్రించి ఈ దేహమును విడిచి తండ్రి యొద్దకు చేరెదము.

మరణ భయం ఎవరికి ఉంటుంది, ఎందుకు ఉంటుంది అని కాదు- అది ఎవరికి ఉండదో, ఎందుకు ఉండదో పరిశీలించడమే ఉత్తమం. అది కేవలము బైబిల్ గ్రంధమునందు గుప్తమైయున్నది. నిజానికి మరణం అనేది మనం భ్రాంతిపడుతున్నట్లు భయావహం కాదు. అసలు అది నిష్క్రమణ కాదు. నిర్మలమైన ఆవిష్కరణ!. క్రీస్తునందు నిద్రించుటయే.

ఎవరెన్ని చెప్పినా, మరణ భయాన్ని మనిషి వీడలేడు. జీవితాన్ని ఆధ్యాత్మికముగా పూజావిధిగా భావించి, దేవుని ఆరాధనలో, దేవునికి అనుకూలమునైన సజీవ యాగముగా మన  శరీరములను ఆయనకు సమర్పించుకొను జీవించే మహాత్ములే, విశ్వాసులే మరణాన్ని ఇష్టముగా స్వీకరించగలరు. క్రీస్తుయేసు దాసుడైన పౌలు ఈ విదముగా పేర్కొన్నాడు “నామట్టుకైతే బ్రదుకుట క్రీస్తే, చావైతే లాభము” (ఫిలిప్పీయులకు 1:21)

ఎందుకు, ఎలా? ఇంత ధైర్యముగా పౌలు గారు చెప్పగలిగినాడు!. ఏదైనా మంత్రమో తాత్కాలిక సాధనో ఉన్నపాటున అతడి మరణభయాన్ని పోగొట్టలేవు. జీవిత కాల సాధన అవసరం. సాధకుడు మరణానికి సమాయత్తం కావాలి. దేహ అనిశ్చితి, మరణ అనివార్యత, అది కలిగించే కొన్ని వెసులుబాట్ల పట్ల పూర్ణ జ్ఞానం కలిగినవారు పౌలువలే సమాయత్తం కాగలరు.

మనిషికి ఆ జ్ఞానం ఒక్కటే సరిపోదు. మానవ జన్మ ఉద్దేశాన్ని గ్రహించి, దాన్ని పండించుకునేందుకు సాధన చేయాలి. సకల సత్కర్మములతో విశ్వాసి పునీతుడు కావాలి. అప్పుడు సాధకుడు మరణానికి భయపడడు. పూర్తిగా సిద్ధమై ఉన్న వ్యక్తి ప్రయాణానికి కంగారు పడడు. క్రైస్తవ విలువలతోనే జీవించానన్న ధైర్యం, దేవునికి ప్రీతిపాత్రంగా సాధన చేశానన్న తృప్తి మరణానికి జంకనివ్వవు. దేవుని జీవితాన్ని సాగించి, తనకు ఇచ్చిన బాధ్యతల్ని ప్రసాద భావంతో పూర్తిచేశానన్న అవగాహనే అతడు తుది పయనానికి ఎదురుచూసేలా చేస్తుంది.

తరవాత ఏంటి ( మన కర్తవ్యం)

జ్ఞానం పొందిన విశ్వాసులు మరణాన్ని కేవలం ఓ మార్పుగా గుర్తిస్తారు. అందుకే వారికి మరణ భయం ఉండదు. ఇచ్చిన కర్తవ్యాన్ని నెరవేర్చినవారిని, మరో నూతన పయనానికి (పర లోక పౌరులుగా) తయారుకావాలన్న బాధ్యత ఉత్తేజితుల్ని చేస్తుంది. ఇక భయానికి అవకాశం ఎక్కడ? వారిలా ప్రతి ఒక్క క్రీస్తు విశ్వసి  మరణభయ రాహిత్యంతో జీవించాలి. అందుకు ఎంతగానో సాధన చేయాలి. ఎంత త్వరగా సాధన ప్రారంభిస్తే, అంత త్వరగా ఆ భయం నుంచి విముక్తుడవుతాడు. భయరహితుడై, సాధనను మనసు పూర్తిగా ఆస్వాదిస్తాడు. ప్రశాంతంగా జీవిస్తాడు. భగవంతుడు మానవుణ్ని సృష్టించింది అంతరింపజేయడానికి కాదు. చనిపోతానన్న నిరంతర భయంతో, అతడు నిత్యం చస్తూ బతకడానికీ కాదు.

మనిషికి నిత్య సత్య చైతన్య పదార్థ స్పృహ కావాలి. పాపరహితుడైన మనిషి ప్రకాశంగా మిగులుతాడు. ఆ కాంతి అసలైన జ్యోతిలో అంటే క్రీస్తులో లీనం కావడం ఎంతసేపు!

Image Source: 

[https://az616578.vo.msecnd.net/files/responsive/cover/main/desktop/2016/04/11/6359595411830984772109554567_Death.jpg]

Scripture

[ecko_quote source="Genesis 3:23"]Therefore, the Lord God sent him out of the garden of Eden to till the ground from which he was taken.[/ecko_quote]

Devotion

God created Adam in His image (Genesis 1:27) with full of wisdom, knowledge and power. And also God gave him the power and dominion over every living thing. He was a perfect man because he was created in the image of Almighty. Further, he had a fellowship with God in the cool of the day (Genesis 3:8). During fellowship, God commanded Adam saying “Of every tree of the garden you may freely eat; but of the tree of the knowledge of good and evil you shall not eat, for in the day that you eat of it you shall surely die” (Genesis 2:16-17).

Now, Adam got a choice to believe God what He said or reject Him. Then the temptation came but unfortunately, as you know, Adam and Eve did not believe God but Satan, the tempter.  Up to this time, Adam was morally innocent. When he sinned, he by nature became a sinner. As such he died. He died spiritually immediately as God said, and he began to die physically like a branch cut off from the tree. The book of Genesis to Revelation ( including now), God’s message to the people is the same- to believe Him, Trust Him and have faith in Him(John 20:31).

Therefore, Adam is the “federal head” form whom every other man came. Like begets like. Apples beget apples. Dogs beget dogs. Human beings beget human beings. Since Adam became a sinner before Eve conceived a child, every human being descended from him is a sinner just like him except Jesus Christ. Because of Adam’s sin death entered the human race and every human being needs to have a new life (born again experience)- Roman 5:12-14.

In contrast, Mary conceived Jesus by the power of the Holy Spirit. There is no difference between first Adam and second Adam (Jesus)  in their birth both have Almighty God is the Father/source. Jesus Christ grew in the knowledge and became strong in the spirit. Similarly, Jesus was tempted by Satan, but Jesus chose God and quoted the God’s word and overcame the temptation. He was in all points tempted like as we are, yet without sin (Hebrew 4:15). Therefore He became our perfect substitute to pay off our debt ( for the consequence of our sins). Jesus through His life, death and resurrection regained the access for us to approach our Heavenly Father and in essence, He regained the Garden of Eden.In Him, we have redemption through His blood, the forgiveness of sins, according to the riches of His grace (Ephesians 1:7 )

What's next?

We are washed in His blood, and accepted Him as our saviour and further empowered by the Holy Spirit to be ambassadors for Christ in this world. There has been nothing changed in Satan tactics, and he still keeps tempting. Whether we yield to sin or not is our choice, Remember, Holy Spirit God is residing in us to say no to sin and yes to Jesus. Follow the whispering voice of the Holy Spirit God and do not sell your possession in Jesus for corruptible things like our forefather first Adam did.

 

Image Source: 
[http://www.hotelroomsearch.net/im/hotels/gr/garden-of-eden-11.jpg]

Scripture

[ecko_quote source="1 Timothy 6:6-8 "]Now godliness with contentment is a great gain. For we brought nothing into this world, and it is certain we can carry nothing out. And having food and clothing, with these we shall be content.[/ecko_quote]

Devotion

One of my Pastors told the following story. "Once there was a man who heard that when you die, you can’t take anything with you. So he decided he would at least try. He put all of his money in a big jug with a handle on it and put it in the attic of his house. He believed he was going to die in his home. Since the attic was right above his bedroom, on the way up to heaven, he figured, he would snatch that jug and see if he could take it with him.

Well, he has died, and after everybody had come and gone, the wife went up into the attic to see if the jug was still there. Guess what? It was still there. She thought, "Well, maybe he should have kept it in the basement!".

Now, whether you put it in the attic or the basement, you are not going to take it with you! For we brought nothing into this world, and it is certain we can carry nothing out".

However, Revelation 14:13 states that "Then I heard a voice from the heaven saying, "Write this: Blessed are the dead who die in the Lord from now on." "Yes," says the Spirit, "they will rest from their labour, for their deeds will follow them." They rest from all sin, temptation, sorrow, and persecution; for there the wicked cease from troubling, there the weary are at rest. Their works follow them:  do not go before as their title but follow them as proofs of their having lived and died in the Lord.

There are at least two ways in which our works follow us. First, there is a temporal following. That is, our act of obedience, sharing the gospel, teaching the Word, ministering to those in need - resulting in tangible rewards here and now. New believers enter the kingdom; young converts grow into able disciples. The feeble are fed, clothed and sheltered. We gain close new relationships with our Christian brothers and sisters. Even after our death, these works multiply through the lives and deeds of those in whom we have invested our time, spiritual gifts and callings. Think for a moment, how the lives of Apostle Peter and Paul still speak to our lives today.

But there is a second way through which our works follow us, and that is what the Spirit is saying in Rev. 14:13. As the Saints leave the suffering of this present age and pass through the portals of heaven, they enter into eternal rest and discover the treasures that have been laid up for them in heaven. They meet people who have trusted in Christ because of their testimony or the treasures that they have invested in global ministries. They are rewarded with "crowns" – laurel garlands – that testify to their faithfulness. Most importantly, they are greeted by Jesus (Rob Philips- once delivered.net)

What's next?

If you want to know how much you own, add up everything you have that money cannot buy, and death cannot take away. Money talks (Paisa Bolta Hai); it says good-bye. If it does not say good-bye to you, you will be saying good-bye to it.

Hence, we must remember that eternal life consists of two things, faith and what follows faith. If you go, believe and do good to your neighbour, everlasting life will follow, although you never work towards it.

Image Source: 
[http://hrdailyadvisor.blr.com/wp-content/uploads/2015/10/Help.jpg]

Scripture

[ecko_quote source="1Thessalonians 4:18"]Therefore, comfort one another with these words .[/ecko_quote]

Devotion

My beloved uncle and the servant of God,  Rev Tummalla Prabhakar Rao went to be with the Lord yesterday while spending time with his grandchildren. He served as a Senior Presbyter in various Pastorates for several decades in the Church of South India – Medak Diocese. I had an opportunity to know him personally during the course of my ministry. One thing I like about this man of God is his childlike heart - and as Jesus said for the Kingdom of heaven belongs to such as these (Matt 19:14). He speaks to the people with great love (calling them lovingly “Naye-nah”, “Amma “and “Paapa”) and we can notice in him the innocence in a good sense. He believes and trusts everyone.

During the viewing time of my beloved uncle, as I was listening to the dear ones’ consoling words and quotes from the Holy Bible. The Lord brought into my remembrance one of the events that took place at the Airport. While I was waiting to send-off one of my friends, a family with kids also came to send-off their father who was travelling overseas. The kids and his wife were in tears, sobbing. Their father was assuring them and giving them hugs. As I was watching them, the Lord spoke to me saying, see my son, the husband is going overseas for a few days and on completion of his work, he will return. Despite knowing this, the family are still sobbing because of the temporary separation from their dear one. They were grief-stricken but have the hope that their father will come back remained. Similarly, we should be aware of the fact that our loved ones left us temporarily and will come back with Jesus, or we will meet them when we finish our earthly journey. Jesus put it this way, "I give them eternal life, and they shall never perish; no one will snatch them out of my hand" (John 10:28)

We all know that death is not a popular subject and we even go to the lengths of avoiding to talk about it. We even shuffle the channels on the TV to avoid hearing about it. No matter how much we try to avoid it, death is a very real fact; and we shouldn’t be afraid of it. It is something we are to anticipate. Like David, we know the Lord is our Shepherd, and we should say, "Yea, though I walk through the valley of the shadow of death, I will fear no evil for Thou art with me; They rod and Thy staff, they comfort me" (Psalm 23:4) - LWF

Ecclesiastes 3:1-4 states that "To everything, there is a season. A time for every purpose under heaven. A time to be born, And a time to die, … A time to weep, And a time to laugh. Our pilgrim is progressing, and we have to go through this last enemy "death". However, during the bereavement time, we have to grieve and weep remembering our dear one (remember "Jesus wept" – John 11:35). It’s not a celebration of life at this moment. That will follow after the grieving period.

Apostle Paul in I Thessalonians 4:16-18 summarised it in this manner "But I do not want you to be ignorant, brethren, concerning those who have fallen asleep, lest you sorrow as others who have no hope. For If we believe that Jesus died and rose again, even so, God will bring with Him those who sleep in Jesus…. for the Lord Himself will descend from heaven with a shout, with the voice of an archangel and with the trumpet of God. And the dead in Christ will rise first. Then we who are alive and remain shall be caught up together with them in the clouds to meet the Lord in the air. And thus we shall always be with the Lord. Therefore, comfort one another with these words.

What's next?

Many people are terrified by the thought of dying. It is looked upon as the most tragic experience. To be sure, there is a pain in being separated from those who are dear to us. The physical discomfort that sometimes accompanies dying is not pleasant to endure. At times like these, our faith may falter as we lose sight of the glory that awaits us. That’s why we must never forget that death for the Christian is but the doorway to heaven!

Image Source: 
[https://www.papermasters.com/images/second-coming-christ.jpg]

Copyright © 1991-2021 United Evangelical Church Global
Made with love for Jesus Christ of Nazareth by Jonah and Associates
crossmenu